Eğitim, Çocuğu Tanımak ve Sevmekle Başlar !

Anne Şiirleri
Anne üzerine yazıldığı bilinen ilk şiir PDF Yazdır e-Posta
  
Cumartesi, 05 Mart 2011 08:02

Anne üzerine yazıldığı bilinen ilk şiir

Annem,

Ufukta parlayan bir ışık

Dağda dişi bir geyik

Öğle zamanı bile ışıldayan

Sabah rüzgarıdır...

Annem,

İlahi bir yağmur

İyi tohumlar için su

İkinci defa büyüyen

Bir üründür o...

Annem ,

Çok tatlı kokan

Bir hurma ağacı

Çam ağacından bir araba

Şimşir ağacından

Bir tahtırevandır..

Bir meyve salkımı

Bir süslü çelenktir o...

Son Güncelleme ( Cumartesi, 05 Mart 2011 09:11 )
Devamını oku...
 
Anne şiirleri PDF Yazdır e-Posta
  
Pazar, 09 Mayıs 2010 14:37

Ana Öğüdü

Çiçekleri ezme yavrum
Çiçekler bir yüreğe benzer
Çiçek ezen, insan ezer.

Sakın sen kuş vurma yavrum
En engin bir kardeşlikte
Uçar kuşlar gökyüzünde.

Tüfekle oynama yavrum
Şakacığı bile çirkin
Bir canlıyı öldürmenin.

Gel bir çiçek ol sen yavrum
Kendi ülkenin renginde
Şu yeryüzü demetinde.
                 

Tahsin Saraç   


Affeyle Annem

Hasretinle geçen günleri andım;
Amansızca ağladım kahroldum annem...
Baktığım her yerde seni aradım;
Sen uzak, ben sürgün mahvoldum annem...

Melekten yüzünle hep aklımdasın,
Damarda kan gibi hep canımdasın,
Gurbette olsam da hep yanımdasın,
Vuslatımız duâ da, duanda annem...

Sensin bana yanan, gerisi yalan,
Geceler boyu sensin ağlayan,
Ne neşe, ne sevinç, hep kahır, ahsan,
Eleme sebebim AFFEYLE ANNEM...
         

Lokman Hamitoğlu  



Ağlama Anne

Karanlık sanma ki ebede gider
Birgün güneş doğar ağlama anne
Geceyi yaradan gündüz de eder
Ağlayıp karalar bağlama anne

Bir yiğit yetişir imdadımıza
Melekler koşuşur feryadımıza
Gün olur ereriz muradımıza
O narin yüreğin dağlama anne

Bir gün özlemlerin gerçek olacak
Bir düzen gelecek ölçek olacak
Bu düzen ebede kadar kalacak
Gönlünü yeisle eğleme anne

Ufka dön bir bak ne görünüyor
Karanlık nurlara garkolunuyor
Batıl yeniliyor İslam dönüyor
Sen de nur olup dol içime anne
         

Yunus Emre Durlanık   

 

Ağlama Anne

Ağlama annem,
Sil gözyaşlarını.
O kara gözlere yakışmıyor nem,
Buğulandırma bakışlarını...
Bırakma tut gözyaşlarını,
Kaçırma benden bakışlarını...

Böyle yapma anne,
Bırakma kendini,
Etme virane...

Yapma annem, ne olur ağlama,
Ağlayıp da gönlünü dağlama...
Çağlayanlar ol ama çağlama...

Üzülme annem,
Giden geri döner elbet.
Sen sıkma canını,
Yalnız hakkını helal et...

Gidiyorum annem,
Çok uzaklara gidiyorum...
Bu bayrak sana hediyem,
Ruhumu vatana teslim ediyorum...
         

Ahmet Turan Solak   

 

Ailemiz

Kardeşlerim, annem, babam,
Dedem, ninem, biz her akşam
Bir çatıda toplanırız.

Orda herkes sevinç duyar,
Birbirini sever, sayar.
Kendisini bulmaz yalnız.

Dedemin yok hiç dişleri,
Anlatır hep geçmişleri,
Her sözünden ders alırız.

Ninem evin neşesidir.
Bir çok güzel masal bilir,
Anlattıkça bayılırız.

Babam her gün işe gider,
Annem evde hizmet eder,
Biz okulda çalışırız.

Akşam bizi bir görmeli!
Ne tatlıdır, ne neşeli,
Bir sofrada toplanmamız.

Ailenin temeli ev,
Aileni, evini sev,
Yeryüzünde kalma yalnız!.. 
         

Rakım ÇALAPALA   

 

Anacığım

—Anneme ve bütün annelere—
Nasıl hatırlamam anacığım nasıl
Kaç geceler bana ninni söylerdi
Hasta olunca oydu başucumda bekleyen
Biraz yorulmayayım, üzülmeyeyim, hemen
Alır kucağına okşardı, saçlarımı öperdi.

Nasıl hatırlamam anacığım nasıl
Uzun kış geceleri masal masaldı
Güzel çoban kızları, iyi kalpli sultanlar
Bir suyun akışı gibi geçip gitti zamanlar
Şimdi ne o dünkü çocuk, ne de o masal kaldı.

Nasıl hatırlamam anacığım nasıl
Yıkayan oydu mürekkep lekeli parmaklarımı
Akşam biraz geciksem yollara düşerdi
Sokağa çıkarken «Yavrucuğum üşütme» derdi.
Hemen bir kazak örerdi biraz boş kaldı mı.

Nasıl hatırlamam anacığım nasıl
Bilirim yine kalbinde yerim anacığım
Selam sana Anneler Günü İstanbul’dan
Yeni dönmüşçesine bir akşam okuldan
Vefalı ellerinden öperim anacığım. 
         

Ümit Yaşar Oğuzcan    

 

Anam

ben hep ağladığımda sen vardın baş ucumda
ağlama diye motive ederdin beni
sen benim anamsın
ne zaman birşey olsa bana hep yanımdasın

birkeresinde yere düşmüştüm
sen benden çok üzülmüştün
seni kimse motive edemiyordu
ama beni motive eden sen vardın anam
         

Tarık   
 

Anamı Arıyorum

Senden ayrı senden uzak
Yersiz göksüz gibiyim
Hem analı hem babalı
Hem öksüz gibiyim

Uzanmış aramıza
Uçsuz bucaksız gurbet
Bir ucunda sıla var
Öbür ucunda ekmek

Bütün analar ağıt şimdi
Bütün ağıtlar ana
Ya beni de al gurbet
Ya anamı ver bana

Hem kova hem kuyuyum
Yorgun bir halk suyuyum
Sen bana nenni söyle
Ben dizinde uyuyum
         

Ali Yüce  
 

Anem

DÜNYAYA GELDİĞİMDE
GÖZLERİMİ AÇTIĞIMDA
KUCAĞINDA OLDUĞUMU HİSSETTİĞİM
İLK SENİ BİLDİM ANNE

İLK SESİNİ DUYDUĞUM
’YAVRUMM’DİYE
İLK KOKUSUNU KOKLADIĞIM
’OH MİS GİBİ’DİYEREK
İLK GÖZLERİNE BAKTIĞIM
’YILDIZLAR GİBİ PARLIYOR’DİYE
İLK SENİ BİLDİM ANNE
         

Gülbahar Türkmen   

 

Anladım Anne!

Yaşarım sandım kendi başıma
Ne şefkate muhtacım ne de yardıma
Ağlasam da bakmazki kimse yaşıma
Sensiz kaldım, yaşayamam anladım anne

Dost görünüp arkamdan vurdular beni
Ayaklar altında ezdiler hislerimi
Senden başka kimse tutmadı elimi
Korkuyorum, yalnızım anladım anne

Söylediğin ninniler çınlar kulağımda
Hani bana sarılıp öpüşün vardı ya
Senin kıymetini anlamadım da
Uzaklara gidince anladım anne

Kimseler beni senin gibi sevmedi
Birisi el uzatıp yalnızlıktan çekmedi
Gözyaşlarım akar şimdi sel gibi
Senden başka yar olmaz anladım anne
         

Nilda Gunes   
 

Anne

Hakkın ödeşilmez eşin bulunmaz
Beni ak sütünle besledin ANNE
Şefkatin bir şeyle satın alınmaz
Kulağıma ninni söyledin ANNE

Ne kadar tatlıydı gel yavrum derken
Seyrederdi mışıl mışıl uyurken
Elinde avcunda hiç bir şey yokken
Giydirdin kuşattın süsledin ANNE

Bu gece rüyamda yaktın özümü
Şahballı'yım tutamadım sözümü
Okşadın saçımı öptün yüzümü
Başımı göğsüne yasladın ANNE
          

Hilmi Şahballı

Son Güncelleme ( Cuma, 04 Ocak 2013 08:16 )
 
Anne şiirleri PDF Yazdır e-Posta
  
Pazar, 09 Mayıs 2010 14:36

Anne

Bir zamanlar ben de çocuktum,
Uçurtma kuyruğu hayallerim vardı.
Bir zamanlar ben de uçuktum,
Bilye rengi yarınlarım vardı.

Eski zamanlar vardı anne,
Sen akşamları dualar öğretirdin,
Gaz lambamız, bir de gecekondumuz,
Fakirdik ama, zengin rüyalarımız vardı anne.

Bir bahçemiz vardı anne,
Hani içinde soğan yetiştirdiğimiz,
Bir de kuluçkaya yatırdığımız tavuklarımız,
Bir de hayaller kurduğum dut ağacımız...

Sanki çilen yetmezmiş gibi, direten olmuştum,
Her çocuk gibi bir kardeştir tutturmuştum,
Çok geçmeden bir değil, bin bir Dilek doğmuştu,
Yeni umutlarımız yarınlarımız olmuştu...

Hayat o yıllarda siyah beyaz akıyordu,
Komşuda Türk filmi izlemek için oğlun ne çok ağlıyordu,
Biliyorsun dizlerinden hiç düşmüyordu,
Aslında o yıllar gökkuşağı renginde kayıyordu...

Evin çatısını daha yeni kapattırmıştık,
Babam bir taksi sevdası tutturmuş gidiyordu,
Hani fiyaka olsun diye değil,
Ekmek parası için evi satıp, kiraya çıkmıştık...

İşte ne olduysa ondan sonra oldu,
Hayat senetli ipotekli soldu soldu,
Ankara dar gelmişti, göç şart oldu,
Dertlerin en zalim yeri sungurlu oldu...

İlkokulun yokuşlu yolları ve siftahsız günler,
Halde bir sinema biletine tükenen geceler,
...ve perme perişan geçen en acı yıllar,
...ve Sungurlu, ah!... Sungurlu, diyarı dertler...

Çok dayanamamıştı, yalnız babam,
Çaresiz tası tarağı satıp tekrar Ankara’ya düştük,
O yıllarda Ayhan Işık solan bir kareydi,
Bizler darmadağın, ağlayan babam...

Telsizlerde bir apartman dairesinin giriş katı,
Kim bilirdi en güzel günde sele kapılsın,
...ve suların arasına bilyelerim karışsın,
Defterlerimiz, üstümüz her şeyimiz çamura bulaşsın...

Çok geçmeden sitelere, doğduğumuz yere taşınmıştık,
Dilek’li en güzel okul yıllarım o zamanlara tesadüf eder,
Her sabah aynı terane, dolmuşta iki kişi tek bilet,
...ve soğuk yollar, acımasız kaldırımlar, ağbi üşüdüm...

Yıllar takvim yaprağından bir bir tükeniyordu anne,
Yazlık sinemalar kapanıyor, umutlarımız ölüyordu,
Lunapark mevsimimiz, göz göre göre çürüyordu,
Tükenirken ömrümüz bodrum katlarında, yarınlar ölüyordu anne...

Maalesef geleceğe hep ipotekli yarınlar bıraktık,
Kış günlerinde Dilek’le çok ama çok ip atladık,
Geçer mi bunlar da derken, sözde rahatladık,
Nedense şimdi dünün özlemine daldık...

Hiç yoktan darmadağın olduk anne,
Kimin aklına gelirdi bu zor anne,
Böyle mi olacaktı Ah!.. anne,
Bir parça huzur nerede anne?..
Nerede anne?...         

Murat İnce  


Anne

Büyüdüm anne
Büyüdükçe
Bedenime yabancılaştım
Hâlâ üşüyorum
Üstümü örter misin anne...

Çocuktum
Ağlardım yarıştaymışçasına
Islanırdı gözlerim silerdin
incitmezdi esmer ellerin...

Büyüdüm anne
Bilmem görebiliyor musun
Ama gene ağlıyorum
Farklı anlamlarda
Ağlamam,
Seni hatırlatıyor bana
Gene gözyaşlarımı
Siler misin anne...

Çocuktum
Beni görürgörmez
Sevecen tavırlarınla güldürürdün
Komik bir masal çuvalı
Elindeymiş gibi gülerdim
Durmak bilmeden...

Büyüdüm anne
Bilmem hisedebiliyor musun
En değme mizahçılar bile
Güldürmüyor beni
Açmıyor,
Sönük bir yüz gibi
Yabancılaşan
Hislerim yabancı
Sorsam,
gene güldürür müsün anne...

Çocuktum
Karnım acıkırdı
Telaşlanırdın
Yemez yedirirdin
Aniden, süpriz yapardın
En sevdiğim yemeği
Yerdim,
kontrolsüz maymun iştahımla...

Büyüdüm anne
Bilmem seçebiliyor musun
En gözde menüler
Açmıyor beni, doyamıyorum
Seni hatırlıyorum
Gene karnımı
Doyurur musun anne...

Çocuktum
Huysuzlanırdım
Zamansız rüzgâr gibi
Gezmek isterdim
Çıkmak,
Parkta oynamak
Elimden tutar
Parka götürürdün
Oynardım yorulmak bilmeden
Bakardın soyluca
Bir başka gezegen
Yaratığı gibi...

Büyüdüm anne
Bilmem tadabiliyor musun
Yorgunum,
Yaşlı bir oblomov gibi
Çıkmak, gezmek
İstemiyor buruk gönlüm
Sana muhtaç acizliğim
Sorsam
Elimden tutar
Parka götürür müsün anne

Büyüdüm anne
Bilmem gururlanıyor musun
Uyuyamıyorum,
Saat gece yarıları
Hâlâ uyuyamıyorum
Beni meşgul eden
Bilinmez bilmeceler
Gece bitiyor
Bana benzeyen yıldızlarla
Sana uzaanıyorum
Sorsam,
Gene uyutur musun anne...

Çocuktum
Düşerdim dizlerim kanardı
Ağır yaralı,
Koşardın,
Büyük bir şefkatle
Sevdaya benzeyen adımlarınla...

Büyüdüm anne
Bilmem kabulleniyor musun
Yine düşüyorum
Ortalıkta kan yok
Acı o acı değil
Karanlıklarda bir acı
Sorsam
Gene yaramı
Dindirir misin anne...
         

Yusuf Değirmenci

  

Anne

ayrılık bahtıma düştü düşeli
gözlerim hep sana ağlıyor anne
her an hüzünlüyüm sanma neşeli
hasretin yaramı dağlıyor anne

gurbetten sılaya gelemiyorum
felek kollarımı bağlıyor anne
kavuşmak ne zaman bilemiyorum
saatler halime ağlıyor anne

yaban ilde sensiz çok üşüyorum
güneş bir saatçik doğmuyor anne
dipsiz bir kuyuya hep düşüyorum
kimseler halimi sormuyor anne
         

Mustafa Kayhan  


Anne

En derinden
En güzel
anne!
Duygularım volkan olup taşsa
içimden,
Yakıp aksa ciğerime
yüreğimden
Manâsını arasam sevginin
dilimden
Bulunmaz bir kelime
anne!
Ekmek ve suya nasıl
Muhtacım
Biri aziz, biri baştacım,
İçimde öyle bir yerdesin
eksik olma
Anneciğim...
         

Ahmet Aksoy   


Anne

Hasretim alev alev, ruhum üşüyor niye?
Senin de gözlerine hüzün dolar mı anne?
Her hatıra canlanıp, dillenip her saniye
Sarılıp kollarına sonra solar mı anne?

Gök maviyi unutup, tek kızıla boyanır
Hasret bağrını keser, can evine dayanır
Sanki düş sandalından, minik bir can uyanır
Sızan gözyaşlarını bir bir siler mi anne?

Rüzgâr ki uğul uğul mor dağlardan seslenir
Bulutlar mı, çağrıya onlar dahi hislenir
Gördüm ki fidan bile anasına yaslanır
Bir sesti, yardı geçti, daha deler mi anne?

Pınardaki hayalim iç çekerek ağlarken
Suya vuran yankısı yüreğini dağlarken
O sûret seni öyle saatlerce eğlerken
Göremeyen kör gurbet beni salar mı anne? 
         

Ayşe Ceyhan


Anne

Işığımsın yolumda,
Kuvvetimsin kolumda,
Çiçek açtım dalında,
Benim canım anneciğim...

Sen yemedin yedirdin,
Hem giymedin giydirdin,
Uykunu bana verdin,
Benim canım anneciğim...

Hastalandım ağladın,
Yaramı sen bağladın,
Olmasan ne yapardım,
Benim canım anneciğim...

Kokladım güllerinden,
Bal akar dillerinden,
Öperim ellerinden,
BENİM CANIM ANNECİĞİM!!!
         

Selime Hacıoğlu   



ANNE

Sen ban karnında can verdiğinde
Sancıyla dünyaya getirdiğinde
Uykunu bölerek emzirdiğinde
Fedakardır dedin anneler anne

Hastalandım baş ucumda ağlardın
Ağlasam sen vardın,gülsem sen vardın
Yorulmadan beşiğimi sallardın
Hala kulağımda ninniler anne

Büyüde topluma karış diyordun
Hayat yorucu bir yarış diyordun
Herkes ile dost ol barış diyordun
Özlenen dostluklar nerdeler anne

Yarışa katıldım sözüne uydum
Sılada değil de gurbette doydum
Ben seni kalbimin içine koydum
İnsanlar doyduğu yerdeler anne

Uzaktaydım aklında hep ben vardım
Sana her gelişte sevgiyle sardın
Ayrılırken gözyaşını saklardın
Gelişimi kimler müjdeler anne

Hastalandı diye haberin aldım
Topladım valizi köyüme vardım
Seni ellerimle toprağa verdim
Sensizlik bahtımı gölgeler anne 
Yusuf Değirmenci   


Anne

Sefil ve gecenin karanlığında
Beklerim seni ayrı umutla
bir melek olduğunu bilmiyor gibi
Ağladım seneler ve yıllarca

Senin özlemin benim için
Sanki nefessiz bir biçim
hayat gibi acılarla büyüyen benim için
Sensiz kalmak ayrı bir acı
         

Ayşegül Akın

 

Son Güncelleme ( Cumartesi, 05 Mart 2011 14:52 )
 
Anne şiirleri PDF Yazdır e-Posta
  
Pazar, 09 Mayıs 2010 14:34
Anneciğim (Çocuk Şarkısı)
Bekle beni anneciğim
Bir gün sana döneceğim
Pamuk gibi ellerinden
Doya doya öpeceğim

Anneciğim anneciğim
Benim canım anneciğim
Anneciğim anneciğim
Benim güzel anneciğim

Demet demet çiçeklerle
Lâle menekşe güllerle
Aydınlık bir gelecekle
Annem sana geleceğim

Anneciğim anneciğim
Benim tatlı anneciğim
Anneciğim anneciğim
Benim güzel anneciğim

Sanma bu gurbeti sevdim
Yaşamadım her gün öldüm
Rüyamda hep seni gördüm
Annem sana gelececeğim

Anneciğim anneciğim
Benim melek anneciğim
Anneciğim anneciğim
Benim güzel anneciğim

Ne şirindir senin sözün
Yeter ağlamasın gözün
Bitsin artık çile hüzün
Annem sana döneceğim

Anneciğim anneciğim
Benim canım anneciğim
Anneciğim anneciğim
Benim güzel anneciğim

Demet demet çiçeklerle
Ellerimde buketlerle
Duâlarla Tekbirlerle
Annem sana geleceğim.
          Hayati Otyakmaz   


Anneciğim Sevgisiz kalınca üşümekteyim,
Perişan hâlimi gör anneciğim.
Daima ölümü yaşamaktayım,
Yetiş imdadıma, yâr anneciğim.

Garip kaldım gurbet elde ağlarım,
Öldü sevdiceğim bağrım dağlarım,
Geçti çilelerle gençlik çağlarım,
Beni Mecnunlara sor anneciğim.

Kalbimi korumak artık imkânsız,
Öyle dertliyim ki kaldım dermansız,
Asla yaşanmıyor cansız, canansız,
Hayat benim için zor anneciğim.

Ey sükûti İrfan kendinden geçtin,
Dünya nimetinden kaçtıkça kaçtın,
Sırrını âleme açtıkça açtın,
Sonumu sen hayra yor anneciğim
          Hızır İrfan Önder


Anneciğim o benimdir benim
o ciğrimdir ciğğerim
o benim annemdir annem

ondan başka yok
her yıl 9 mayıs günü
tüm annelerin günü
anneler günü kutlu olsun
          Sinem Avcı  

Anneciğime Örneğimsin iyilikte,
Veren elsin anneciğim.
İnceliği güzellikte,
Deren elsin anneciğim.

Sen ağaçsın, ben bir yaprak,
Ben fidanım, sense toprak,
Evimizde, tertemiz, ak,
Açan gülsün anneciğim.

Ayağında cennet yolu...
Anneciğim, gül kokulu.
Sımsıcacık, sevgi dolu,
Esen yelsin anneciğim.

Sevgin bana güven verir,
Derdim biter, erir bir bir.
Sensin en duygulu şiir,
Bir masalsın anneciğim.
          Rıfkı Kaymaz    


ANNELER EN GÜZEL İNSAN
ANNELERDİR BENCE
EN İYİ İNSAN
PIRLANTA OLANDIR BENCE

SARAYLAR AZ GELİR
BAHÇELER KÖTÜ GELİR
ANNELER HER ŞEYİN
ALTINIDIR BENCE

GÜLER YÜZÜN HİÇ SOLMASIN
HAYATTA TOPRAK OLMASIN
CENNETİN EN GÜZEL KÖŞESİ
ONLARA YETMEZ BENCE
          Nurdan Şeker   


Anneler Günü Anneciğim bugün sen dur,
Ben bakayım sana n’olur..
Ne istersen pişireyim,
Evi silip devşireyim.

Ben doldurdum aklarını,
Ödeyemem haklarını.
Bugün senin günün anne,
Bak kendini yordun gene.

Canım kadar sevdiğim kim
Benim canım anneciğim.
Canım kadar sevdiğim kim?
Benim canım anneciğim.
          Hüseyin Kalaba   

Annem anneciğim benim
sen aklıma geldin
seni hatırlayınca
hep öpmek isterim

sen olmasaydın
bende olmazdım
seni tanıyamaz
doyasıya sarılamazdım
          Şebnem Balaban   


Annem Annem mis kokulaından doyamadım
Senin için bilgin yeter
Canımsın şanımsın
Şunu bil
Çocuklarını sev, yardımcı ol
Canımsın şanımsın
          Hilal   

Annem Ağlayınca güldüren
Can evinden öldüren
kendini çok sevdiren
beni büyütüp besliyen

annelerin annesi
canımız sıkılınca
bizi oyuna daldıran
kırıcı bir sözde aldıran
ANNELERİN ANNESİ
          İlayda Koç  


Annem Beni doğurup besleyen
Beni eğiten öğreten
Benimle ilgilenen
Benim güzel annem

Benimle oynayan
İsteklerimi alan
Benim için herşeyi yapan
Benim güzel annem
         
Pelin Müezzin

   

Annem Anne beni sabırsızlıkla bekledin
Beni zorluklarla büyüttün
Benimle çok uğraştın
Canım annem canım annem

Gece gündüz bana baktın
Bana ninni söyleyerek büyüttün
beni kötülüklerden korudun
Canım annem canım annem
          Tuğçe Yıldırım   

Annem

Sevgi yumağımdın gönül burcumda,
Hayat ufkum idin gönül bağımda,
Uykusuz gecelerde hep yanımda,
Hayat seni görmekle başladı annem.

O çakan şimşeklerden korkarken,
Sıcak kucağına yaslanıp ta ağlarken,
Hastalanıp yataklara düşerken,
Hep yanımda ki sendin annem.

Gelirken ben okuldan karşılardın kapıda.
İlk mektebim bitince göndermiştin gurbete.
O zaman anlamıştım ilk özlemini.
Senin özleminle kavrulurken annem.
         
Muzaffer Önler




Annem gözlerimi açtığımda
sen vardın karşımda
beni sevgiyle kucaklayan
bir melek vardı yanımda

düştügümde ağlayan
mutlulugumda gülen
beni bu yaşa getiren
sensin annem

terliyken soğuk su içme
koşup gezme diyen
ödevlerime yardım eden
sensin annem

gerektiginde gezdiren
güzel sözler söyleyen
herdaim beni düşünen
sensin annem
          Hamide Göreoğlu   


ANNEM Ufukların ötesine,
Gökkuşağı ülkesine…
Dikensiz gül bahçesine,
Sayın veliler hoş geldiniz.

İlim irfan yuvasına,
Uygarlığın deryasına…
Doğruluğun kapısına,
Sayın veliler hoş geldiniz.

Miniciktir yüreğimiz,
Hep doğrudur sözlerimiz…
Yolda kaldı gözlerimiz,
Sayın veliler hoş geldiniz.
          RAŞİDE AKAR  

ANNEM Güneşin dünyayı ısıttığı gibi,
Sevginle yürağimi ısıttın annem,
Toprağın yağmura açlığı gibi,
Senin yüzüne hasretim annem.

Bıraktın beni burda yalnız başıma,
Karıştım ben de hayat yarışına,
Kurban olurum senin gözüne kaşına,
Tut elimi kalkayım yerden annem,

Ne zor şeymiş senden uzak olmak,
Deli divane, biçare dolaşmak,
Hayata sensiz yeniden başlamak,
Becerebilir miyim bilmem ki annem,

Beni çocuklar gibi şımarttın sevginle,
Kalbimi kırdın zamansız ölümünle,
Sar sarmala al beni istersen kabrine,
Bekliyorum, ölüm de seninle güzel annem.
          Tuğba Karabay
 
Anne Şiirleri PDF Yazdır e-Posta
  
Pazar, 09 Mayıs 2010 14:33
Annem 6 yıl oldu göremedim seni
Bilmem nasıl dayanıyorum anne
Hiç bırakmayacaktın elimi hani
neden beni bırakıp gittin anne

seni görmediğim gün ağlıyordum
hatırlıyormusun
hep yanımda ol isterdim
hatırlıyor musun anne
okuldan dönünce ilk senin yanına gelirdim
karnemi alınca ilk sana getirirdim
pek fazle birşey anlayamazdın ama
oğlum deyip bana sarılman yeterdi hep
hani o ses
hani oğlum demeler
nerde anne nerdesin

kabuslar gördüğüm geceler
terimi slip beni kucaklardın
yavrum korkmasın diye
mis kokan kucağında yatırırdın

6 yıldır terimi silen olmadı
sen gittin ya kimsem kalmadı anne
anne yine gel yine öp beni yine kokla
yine sarıl bana
oğlum de oğlum de oğlum de Anne
öyle çaresiz durumdayım ki
çok ihtiyacım var oğlum demene


biliyor musun ağlamıyorum artık
boynuna sarılıp sabahlara dek ağlamak için
dönüşüne saklıyorum gözyaşlarımı
şimdi ağlamam ağlamam
ağlamam anne ağlamam...
          Yusuf Yılmaz    

ANNEM

Ne zaman görsem,dertli bir kadın,
Acıyla kıvranıp,yanarım ANNEM.
Düşürmem,dilimdedir hep adın.
Seni tesbih gibi,anarım ANNEM.

Koltuklar döşemedin,evinde bir hasır.
Hep çalıştın,gitmedi elinden nasır.
Yaşasam,yıllar değil,koca bir asır.
Ta yürekten sana,yanarım ANNEM.

Sabırla taşıyıp,doğurdun beni.
Sevgiyle,saygıyla, yoğurdun beni.
Yavrum,canım diye,çağırdın beni.
Yokluğuna şimdi,yanarım ANNEM.

Her yavrum dedikçe,gönül sazından.
Bir yavrum daha,çıkardı ağzından.
Usanıp bıkmadın,yavrunun nazından.
Mahşerde bile seni,tanırım ANNEM.

Tüm anneler gibi,sen de kutsalsın.
Daha dün gerçektin,bugün masalsın.
Yüreğimde sevgi,dilimde duasın.
Sana her gün Fatiha, okurum ANNEM.
          
Mustafa EROL

  


ANNEM Sabah kalktım erkenden.
Çıktım yemek yemeden.
Yaz kış camur demeden.
Ayrıyım ben ANNEM’ den
         
YILMAZ BARITLI
 

Anneme Özlem Anne!
Korkularımı gözlerinde erittim!
Kucağın ne sıcak anne!
Sar beni...
Öyle büyük ki acılarım,
Öyle yalnızım ki annem...
Nerdesin?
O menevişli gözlerin karşımda sanki.
Neden sessiz bakışların?
Niye ulaşamıyorum sana, ne kadar koşsam?
Umudu koyardın ekmeğimin arasına,
’’Katık et! ’’ derdin.
’’Ümitlerin bitmesin...’’
Parmaklarının uçlarında buharlaşırdı gözyaşım.
Öyle sıcaktı ki ellerin...
Sen!
Ufacık vücutlu annem,
Ne büyüktü sevgin...
Nasıl sarar sarmalardı bizi? ...
Sevgi görülür mü?
Görürdüm annem!
Taşardı gözlerinden,
Taşardı ellerinden,
Sevgin dünyaydı.

Hüzün süzülüp gelince dört yandan,
Gecenin karanlığında gözlerini düşünüyorum.
Gülüyorlar yine...
Gülüyorlar bir anlık...
Düşlemek ne güzel çocukluğumu.
Uyanmak soba sıcaklığına...
Babam, sen, kardeşlerim,
Hep hazırdı sofra,
Kayganalar sıcacık,
Kardeş payı.
Evimiz şen, kalabalık...
Hatırlıyor musun hep kaçardım
Sen ayıklarken balık...

Çekilip köşeye gizlice, kızmasın diye babam,
Şiirler yazar, okurdun,
Ve saklardın okumak için kese kâğıtlarını,
Nasıl bulurdun vakit, onca çocuk?
Hatırlıyorum seni mutfakta,
Dilinde unutulmayan şarkılar...
Hep şen,
Yeni evli gibi,
Babama hep mahcup...
Biliyor musun?
Senin gibi olamadım ne kadar istesem.
Evet, senden almışım çoğunu,
Şiirler, şarkılar,
Ama beceremiyorum o kadar baş eğmeyi...
Karadeniz’in hırçın dalgaları damarımda
Isıtıyor kanımı ara ara...

Önümde uzanan yolsun anneciğim,
Senin gibi konuşuyorum yeri geliyor,
Senin gibi gülüyorum bazen,
Ya da sessizce bir köşede
Bir anlık...dökülen gözyaşları...
Gözyaşlarım gibi, kahkahalarım da kalabalık...
Bak, yağmur yağıyor,
Hatırlıyor musun?
Israrla giydiğim yeni süet ayakkabılarımı,
Yağmurda sırılsıklam yapmıştım,
Onbeş yaşımın verdiği inatla...
Güzel olmak istemiştim o gün...
Sevdiğime güzel görünecektim okulda...
Hiç konuşamadığım,
Elini tutamadığım ona...

Anne, öyle özlüyorum ki seni.
Yanağımdaki usul buseni...
Yakamı düzelten ellerini...
Hep gözümün önündesin babamla,
O ud çalıyor, senden dökülüyor şarkılar.
Tulumbanın havuzunda soğuyan karpuz,
Bahçemizde koşuşan tavuklar...
Ben de söylüyorum senin gibi şarkılar,
Yazdım ben de bir çok şiir,
Okula yolladım çocuklarımı.
Şimdi yanımda torunlar...
Ama düşününce zaman zaman,
Hâlâ bir çocuğum kucağında,
Beni de sev, oğlumu, kızımı da...
Al torunlarımı kucağına...
Öyle engin ki sevgin,
Ver verebildiğin kadar
Ona, buna...
Biliyorum;
Orda da etrafında çocuklar,
Savaşların, kinlerin kurbanları...
Okşuyorsun onları, sarmış da kolların!
Benim annem sevgi yumağı,
Sevgi çemberi; sarmış, kuşatmış...
Allah,
Annemi,’’ANNE’’ diye yaratmış...
         
Hâlenur Kor

    

Anneme Şarkı Güneşin alası çok
Her evin çilesi çok
Analar çeker yükü
Kimsenin bilesi yok

Gelin çiçek derelim
Yollarına serelim
Sevgi dolu türkülerle
Annemize verelim hey

Çocuğa bakar anne
Evine bakar anne
Gece gündüz çalışır
Yarını yapar anne
          Tuğçe Yıldırım  

ANNEMİ ÖZLEDİM dışarda bir bahar günü şu anda
benim yüreğimde kışlar bitmiyor
donuyor bedenim üşüyor ellerim
bir yorgan gibi gel sar beni anne

doğarken yazılmış anlıma, bu kara gurbet
sanki bana bir cezaydı çektiğim hasret
ne ana,ne baba,ne bir akraba
yok kimse yanımda tükendim anne

gül kokusunda bulamadım tadını
hergün heceliyorum ismini anne
bazen rüyalarımda geliyorsun yanıma
hasret gözyaşlarımı siliyorsun sen anne

üşüyorum halaa üşüyorum
kanımı donduran senin hasretin
şimdi yanımda olsan ahh sarılsam boynuna
bilirim yüreğimden buzlar çözülür anne

yokluğun ne büyük acıymış
hasretin bedenimde vurgundur anne
gurbetin dikeni saplı kalbimde
yüreğim yanıyor acıyor anne

şimdi önümde duruyor üç fotoğrafın
gözyaşım resmine damlıyor anne
senin yokluğundan gayri hiçbir ayrılık
beni bu kadar ağlatamadı anne

ondört yaşımda ayrıldım senden
daha çocuktum bir kuzuydum anne
gurbet denilen kurdun eline düştüm
gözyaşlarım kan olup akıyor anne

artık elimden hiç bir şey gelmiyor
el açıp yalvarıyorum yüce rabbime
Rabbim;
bitir artık bu hasreti
bitir artık bu ayrılığı
bitir artık bu gurbeti
annemi özledim
annemi özledim
         
Nazım Midilli

 

Canım Annem canım annem
senden ayrıldım
ayrılalı gözüme uyku girmedi
her gün senin özlemini çekiyorum anne
unutma annem
çünkü ben seni unutmayacağım
          Deniz Afşar
 
Anne Şiirleri PDF Yazdır e-Posta
  
Pazar, 09 Mayıs 2010 14:31

KADER ARKADAŞIM
Gelmişim dünyaya bir kara kışta
Kader arkadaşım anammış benim
Gardiyanla tanışmışım o yaşta
Kader arkadaşım anammış benim

Kapatmışlar aydınlığa yüzünü
Orda beşik etmiş bana dizini
Yatağında kuruturmuş bezimi
Kader arkadaşım anammış benim

Üşüdükçe üzerime şal olmuş
Yorgan olmuş,döşek olmuş,çul olmuş
Büyüdükçe o önümde yol olmuş
Kader arkadaşım anammış benim

Şükretmiş hep mapustaki haline
Sır vermemiş hiçbir zaman zalime
Göğüs germiş yoksulluğa zulüme
Kader arkadaşım anammış benim

Yüz çevirmiş ondan bütün akrabam
Muhannete muhtaç etmemiş babam
Böyle yazmış yazgımızı yaratan
Kader arkadaşım anammış benim
Nizamettin ELMA

   


Keder İçinde I
Dudaklar yansa da dereler soğudu

II
Şarkılar söylüyor tarlakuşu
Geçerken hüzünlü gül sandıkları
Üşüyor anaların gözyaşıyla
Güleç göller, utangaç gökyüzü
Ve reçine kokuyor üzümler
Taneleri iri yar gülümsemesi

Güzdür şimdi anıları okşayan

III
Uçarken mavi gönül kelebeği
Evlendi, çoğalsın diye çocuklar
Ve bitti sevda, savruldu goncası
Ölü güller taşıyor koynunda
Ellerinde boş bir kuş yuvası

Güzel olsun diye meyveleri
Yaşlanan frenkincirleri, boz alıçlar
Gibi soldu her gebe kalışında
Ah hangi üzgün cephede şimdi
Uykusuz geceleri, can yongası

IV
Bir Yemen türküsü güz bahçesinde

V
Ve o bitmeyen kalp ağrısı 
         

Musa Öz    


Nedendir Annem Bu Gözyaşları

Sanırım tüm dünya dillerinde en güzel ve en candan söylenen kelime Annem.
Sadece diyenin.
Benim Annem.
Yaşarken kıymetlerini bilmeyiz.
Yokluklarında da ararız.

Düşümdüm de sana hep haksızlık yapıyoruz.
Sen bizler için bir şeyler yapıyorsun, bizler beğenmiyoruz.
Dokuz ay taşıdın, üşenmedin yerinmedin.
Paylaştın vücudunu bizimle.
Ben açken uyumadın, ninnilerle uyuttun.
İlk oyunumu seninle oynadım, ilk edepsizlikleri sana yaptım.
Kim bilir nasıl sevinmişsindir ilk anne dediğimde.
Bende yaşadım babalık heyecanını ama senin durumuna göre yalancı babalık sayılır.
Her şeyimi seninle paylaştım. Yediğim ilk dayağı sana anlattım. İlk kavgamı da.
Hatta okuldaki ilk fırçamı da.

Hatırlarsan büyümüştüm! İlkokul ikiye geçtiğim sene.
Okula sen götürecektin beni de. Ben büyüdüm artık kendim giderim demiştim.
Sende bakmıştın öylesine gözlerini silerek.
Üzmüştüm seni ANNE o gün için özür dilerim geçte olsa.

Evlendiğimde bile her gün arardın. Yemek yedinizdi, isterseniz gelin diye.
Bir gün senden yüzlerce kilometre uzakta iken aramıştın.
Uğra bana sevdiğin yemeklerden yaptım diye.
Uzaktayım anne gelemem deyince, hüngür hüngür ağlamıştın.
Oralarda aç kalırsın, sevdiğin yemekleri kimse yapmaz diye.
Sen benim idolümdün,

Gördüğüm her kızı, her kadını seninle kıyaslardım.
Ama onlar senin yerini tutamazdı.
Çünkü sen ANNE idin hem de benim ANNEM.

Hala bayramları dört gözle bekliyorum.
Biliyorum ki bir yerlerde saklanmış ütülü beyaz mendilim ve çorabım var.
Bazen de içinde demir paralar.
Onlarda yaşlandı benimle beraber bunca yıldır.
Kıyamadım ki onları giymeye.
Gözlerim bulanıyor. Nedendir ANNE?

Eskiden bu kadar koymazdı ayrılıklar.
Ama artık düşündürüyor anne.
Her şey vakte dayalı.
Eskiden ben senin omuzlarına bile eremiyordum.
Şimdi ise sen benim omuzlarıma yetişemiyorsun.
Büyümüşüm değil mi anne?
Keşke hiç büyümeyip de kucağından inmese idim.
Sana doyasıya sarılmak öpmek istiyorum.
Ağlayan her çocuğun anne deyişinde bende seni özlüyorum
Gecenin bir yarısı oldu. Korkuyorum yanında uyumak istiyorum.
Yanında ve sarılarak.
Sanki her an seni benden her an koparacaklar gibi hissediyorum.

Seni sende bir gün anmak istemiyorum.
Anne kelimesini duyduğum her an, gecemde, gündüzümde.
Aynaya her baktığımda, attığım her adımda, her sesleniş de içimdesin anne.
İçimde bir his var anne. Sanki günün birinde ilelebet ayrılacağız gibi.
Gözlerim dalıyor sanki biraz buğulanıyor. Nedendir ANNE?

Ömrün çok uzun olsun. Kader ama!
Senden önce ben toprağa gidersem sorun yok.
Kimse ağlamasa da sen ağlayacaksın, içini dökerek.

Ya sen?
Ya sen benden önce kavuşursan Mevlama?
O zaman kim ağlayacak anne ardından?
Bunun düşüncesi bile korkunç.
Ağlamamım utancı değil bu anne.
Annesiz kalmanın korkusu.
Gözlerim akıyor su gibi.

Nedendir ANNEM... 

YILMAZ BARITLI

  


Sana Borçluyum Anne

sen büyüttün beni
sen yetiştirdin beni sen
sen anladın beni
sadece sen

derdimi anlattım onlara
beni anlamadılar
sana anlattım derdimi
bi sen anladın
sana borçluyum anne
         

Emre Erden

Son Güncelleme ( Cumartesi, 05 Mart 2011 14:54 )
 


mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterBugün609
mod_vvisit_counterDün1154
mod_vvisit_counterBu Hafta3040
mod_vvisit_counterBu Ay31527
mod_vvisit_counter6 Aralık 2008'den Beri2209467
Üyeler : 893
İçerik : 19901
Web Bağlantıları : 6
İçerik Tıklama Görünümü : 6656730

Anket..

Sitemizde en çok hangi bölüm ilginizi çekiyor?
 

Anket...

Ben bir...
 
internet haftasi
e-okul